อบเชย เวียงพิงค์ นักร้องเสียงอมตะ ตำนานเพลงปี๋ใหม่เมือง

อบเชยเวียงพิงค์.jpg
อบเชย เวียงพิงค์ ศิลปินตำนานเพลงอมตะ ปี๋ใหม่เมือง
เรื่องโดย : ศุภกิตติ์ คุณา

ถ้ากล่าวถึงบทเพลงในอัลบั้มต่อไปนี้ ในภาคเหนือโดยเฉพาะจังหวัดเชียงใหม่และลำพูน แทบไม่มีใครที่จะไม่รู้จักเพลงเหล่านี้มักถูกเปิดมายาวนานหลายสมัยจนคุ้นหูเป็นอมตะ อย่างเช่นเพลง จุ๊หมาน้อยขึ้นดอย สาวจี๋ จ้างมันเต๊อะ อ้ายบ่ลืมแต้กา ดำหัวปี๋ใหม่เมือง แอ่วปี๋ใหม่เมือง เป็นต้น

“ปี๋เก่าก็ล่วงไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก็มาฮอดมาเติง ประเพณีปี๋ใหม่เมืองเฮา ทั้งหนุ่มเฒ่า เฮาล้วนร่ำเปิง ต่างก็แห่ฟ้อนรำตามเจิง สำราญรื่นเริงฮ่วมกันเล่นน้ำ” ท่อนเพลงนี้มักจะได้ยินทุกๆช่วงเทศกาลสงกรานต์หรือปี๋ใหม่เมืองที่จังหวัดเชียงใหม่และใกล้เคียงในภาคเหนือตอนบน มักจะนำบทเพลงที่ศิลปินชุด อบเชย เวียงพิงค์ & วีระศักดิ์ มาเปิดเพื่อเข้าบรรยากาศกับเทศกาล เรามักจะได้ยินแต่เพลง แต่แทบไม่รู้เลยว่าศิลปินเป็นใคร

อบเชย มีชื่อจริงว่า อบเชย นามสกุล ศรีสุข เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ.2508 ภูมิลำเนาเดิมเป็นคนบ้านไร่ ตำบลทุ่งต้อม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ (เป็นคนสันป่าตองแต่กำเนิด) ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่จังหวัดนครปฐมกับครอบครัว อบเชยเป็นศิษย์เก่าสันป่าตองวิทยาคมรุ่นแรกที่มีการใช้ระบบมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรียนชั้นมัธยมศึกษาช่วงปี พ.ศ.2521-2526 และอบเชยจะเรียกตัวเองว่า อบ

อบเชย_002เมื่อถามถึงเส้นทางชีวิตสู่ถนนสายดนตรีของอบเชย
ตอนเด็กๆ อบเชยมีนิสัยเป็นคนที่ชอบร้องเพลงอยู่แล้ว เนื่องจากคุณพ่อเป็นนักดนตรีเก่าและมักจะชอบร้องเพลงกับพี่ชายและพี่สาว ในขณะช่วงระหว่างที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม อบมีความสนใจร้องเพลงเพื่อผ่อนคลายและในส่วนของวิชาดนตรี ซึ่งครูธุธัช กริชสวรรค์ ได้ให้นักเรียนทุกคนได้แสดงความสามารถทางการร้องเพลงและได้ให้โอกาส คัดเลือกอบมาเป็นนักร้องของวงดนตรีโรงเรียน ซึ่งอบเชยเป็นนักร้องของโรงเรียนครั้งแรกอายุประมาณ 15 ปี (พ.ศ.2523) หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ด้วยความที่ว่าครอบครัวของอบเชยเป็นครอบครัวที่ยากจน จึงไม่มีโอกาสได้เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ต้องหางานทำ จนได้มารู้จักกับ อาจารย์วีระศักดิ์ จันทิมา (ซึ่งอาจารย์ก็ได้ร้องเพลงคู่กับอบเชยในเพลงแอ่วเมืองเหนือ-ดำหัวปี๋ใหม่ และอีกหลายๆเพลง) อาจารย์ได้รู้จักกับนายห้างบุญทรง ที่บริษัททิพย์เนตร ซึ่งเป็นบริษัทขายเทป จากนั้นนายห้างก็ได้ติดต่อให้อบเชยกับอาจารย์วีระศักดิ์ไปอัดเทปชุดแอ่วเมืองเหนือกับบริษัทชัวร์ออดิโอ(ค่ายเพลงชัวร์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์) โดยชื่อ อบเชย เวียงพิงค์ เป็นชื่อที่บริษัทชัวร์ออดิโอได้ตั้งให้อบเชย สำหับอัลบั้มแอ่วเมืองเหนือชุดแรกนั้น ได้อัดเสียงตอนอายุประมาณ 21-22 ปี และได้ออกผลงานเพลงในชื่ออัลบั้มแอ่วเมืองเหนือทั้งหมด 4 ชุด

อบเชย_004พูดถึงผู้ประพันธ์ในอัลบั้มแอ่วเมืองเหนือและชอบเพลงไหนมากที่สุด
สำหรับผู้ประพันธ์คำร้อง-ทำนองจะมี สนิท ศ., ธินศมาศ มหานาม, ส่งสุข ภัคเกษม และสำราญ ชัยปัน ส่วน หนุ่ม ภูไท เป็นผู้เรียบเรียงดนตรี สำหรับอัลบั้มนี้ อบเชยชอบหมดทุกเพลง เพราะเป็นเพลงสะท้อนชีวิตของผู้คนในภาคเหนือเรา แต่ที่ชอบเป็นพิเศษคือเพลงแอ่วเมืองเหนือและดำหัวปี๋ใหม่ เพราะทั้งสองเพลงนี้เป็นบทเพลงที่มีความหมายสำหรับพี่น้องภาคเหนือ เป็นบทเพลงที่สื่อถึงเอกลักษณ์ของประเพณีปี๋ใหม่เมืองของเราค่ะ

เคยดาดหวังกับผลงานเพลงของตนเองหรือไม่
ตอนนั้นคิดตามประสาเด็กบ้านนอกค่ะ ว่าจะมีใครเขามาฟังเพลงของเรา เสียงของเราก็อาจจะไม่ไพเพราะเหมือนนักร้องคนอื่นที่มีชื่อเสียง พอคิดแล้วก็อาย และกลัวว่าจะไม่มีคนฟังเพลงของเราและก็ไม่เคยคิดเลยค่ะว่าเพลงจะถูกเปิดในช่วงเทศกาลสงกรานต์หรือปี๋ใหม่เมืองของทุกๆปี ซึ่งสมัยนั้นเมื่อออกอัลบั้ม เพลงยังไม่ค่อยนิยมเท่าไหร่ สมัยก่อนที่อบจะอัดเสียง มักจะได้ยินเพลงของคุณนิทัศน์ ละอองศรีอยู่บ่อยๆ แต่สมัยนั้นไม่ค่อยมีคนเปิดเพลง อาจเป็นเพราะวิทยุเทปราคายังแพงและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยียังมีน้อยอยู่ค่ะ ซึ่งไม่เหมือนสมัยนี้ที่หาซื้อง่าย ราคาไม่แพงและความทันสมัยของเทคโนโลยีมีสูงมากขึ้น

อบเชย-เวียงพิงค์_2559

ทำไมถึงเลิกร้องเพลงหรือหายจากวงการเพลงนี้ไปเลย
อบเชยเลิกร้องเพลงและหายไปจากวงการเพลงนี้ ก็เพราะว่าตอนนั้นมีครอบครัวแล้ว ก็เลยคิดว่า ขอหยุดเพื่อมาทำหน้าที่แม่บ้านและให้ครอบครัวเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์และอบอุ่นดีกว่าค่ะ ซึ่งตอนนี้ก็ยังสามารถร้องเพลงได้อยู่ค่ะ แต่ไม่ได้ร้องเพลงเป็นอาชีพและไม่ได้ร้องเพลงในงานใดๆทั้งสิ้น เป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้ว ซึ่งบางครั้งอาจจะลืมเนื้อเพลงไปบ้างตามกาลเวลา แต่เสียงก็อาจจะไม่ค่อยเหมือนเมื่อก่อน เพราะว่าอายุก็มากแล้วด้วย ปีนี้(พ.ศ.2559) โชคดีที่ได้กลับมาเชียงใหม่บ้านเกิด ที่ อ.สันป่าตอง ได้เจอ อ.วีระศักดิ์ หลังจากที่ไม่ได้เจอกันกว่า 20 ปี ได้มีโอกาสนั่งพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องเส้นทางสู่วงการเพลงปี๋ใหม่เมืองที่ผ่านมา ทางทีมงานไม่พลาดที่จะเก็บบทความมาเล่าต่อในบทความหน้าในตอนที่ 2 ซึ่งจะมี อ.วีระศักดิ์ มาเลาเกี่ยวกับเรื่องราวสมัยก่อนครับ

ข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์บทความ:

บทความในหน้าที่ปรากฎนี้สามารถนำไปทำซ้ำเพื่อเผยแพร่ในเว็บไซต์ หรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ โดยไม่มีวัตถุประสงค์ในเชิงพาณิชย์ได้ เช่น เว็บไซต์ที่ไม่แสวงหารายได้ นิตยสารที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ เป็นต้น ทั้งนี้การนำไปทำซ้ำนั้นยังคงต้องปรากฎชื่อผู้แต่งบทความ และห้ามตัดต่อหรือเรียบเรียงเนื้อหาในบทความนี้ใหม่โดยเด็ดขาด และกรณีที่ท่านได้นำบทความนี้ไปใช้ในเว็บเพจของท่าน ให้สร้าง Hyperlink เพื่อสร้าง link อ้างอิงบทความนี้มายังหน้านี้และแจ้งเพื่อขออนุญาตมายัง www.minichiangmai.com ด้วย

จำนวนผู้เข้าชม 1474 ครั้ง